Over mij

Welkom op de pagina die gaat over mij. Maar wie is mij? Of eigenlijk, wie ben ik?

 

Nu weet ik wel voor het grootste gedeelte wie ik ben, maar jij waarschijnlijk niet. Daarom ben je hier.

Oké goed, één eigenschap van mij is je nu al bekend: straight to the point komen is niet iets waar ik goed in ben.

 

Laten we door gaan.

 

Dit ben ik dus:

 

 

 

 

 

 

Op deze foto lijkt het net alsof ik achtervolgd wordt door de paparazzi, maar dat is natuurlijk niet echt zo. Daar ben ik niet bekend genoeg voor. Toen ik klein was was dat iets waar ik stiekem van droomde. Als ik die filmsterren op tv zag, op de rode loper met prachtige jurken en verblindt door fotografen dacht ik: dat wil ik ook. Mee spelen in bekende films en series, dat zag ik helemaal voor me. En als films en series niet zouden lukken, dan wilde ik op het podium staan in de mooiste theaters over de hele wereld.

Nu snap ik dat dat een meisjesdroom was die (hoogstwaarschijnlijk) geen realiteit gaat worden. En nu ik wat meer besef heb van de wereld dan toen, zou ik ook helemaal niet beroemd willen zijn. Je kunt nooit meer ergens ongestoord op een terrasje gaan zitten. Terwijl dat juist iets is wat ik graag doe.

 

Maar laat ik nou maar gewoon zeggen wat ik al de hele tijd probeer te zeggen:

Ik ben Marloes, ik ben 21 jaar en ik ben eerstejaars student aan de Fontys Hogeschool voor de Journalistiek. Ik woon in Tilburg in een studentenflat met 10 huisgenoten om me heen. Vaak een rommeltje, maar meestal ook heel gezellig. Ik hou dus van terrasjes pakken met mooi weer, boeken lezen, de hele dag series kijken in bed, schrijven, de zomer, en ik doe al mijn hele leven aan theater. Of nou ja, bijna mijn hele leven. Toen ik een jaar of 8 was begon ik daarmee en ik ben nooit meer gestopt. Ik vind het ontzettend leuk om naar het theater te gaan en om voorstellingen te bekijken. Theater is een vorm van kunst en kunst is bedoeld om je een bepaald gevoel te geven, en dat is wat theater met me doet. Daarnaast vind ik het ook heerlijk om zelf op het toneel te zijn en even te doen alsof ik doe alsof ik niet doe alsof (ja, denk daar maar even over na). Want dat is wat theater ook is. Het leuke aan zelf spelen is vooral dat je even iemand anders kan zijn en lekker gek kan doen, zonder dat mensen raar gaan kijken naar jou als persoon. Want in die tijd ben je jezelf niet. Ook vind ik het leuk om mensen een leuke avond te bezorgen. Dat ik de avond leuk heb gemaakt door mijn hobby uit te oefenen, dat is toch geweldig?

Ik heb theater nu vooral als hobby staan en ik denk dat vanwege de tijd die ik besteed aan school en de plannen die ik voor de komende paar jaar heb gemaakt dat prima is. Het blijft nog altijd wel een droom om later van mijn hobby mijn beroep te maken en met een bekend theatergezelschap door het land te toeren. Misschien lukt me dat ooit nog wel. Daarnaast houdt ik ook van films, maar als ik mag kiezen dan ligt mijn hart toch in het theater. En ja, daar zit heel veel verschil in. Acteren op het toneel is een hele andere tak van sport dan acteren voor een camera. En het toneel is voor mij veel leuker, veel meer uitgesproken.

Ik heb dit kunstblog opgericht om ook een beetje van mijn hobby mijn beroep te kunnen maken, misschien wordt ik wel kunstjournalist. Maar dat zie ik allemaal nog wel. Ik ben iemand die niet te ver vooruit blikt want daar wordt ik alleen maar gestrest van.

Zorgen zijn voor later.

 

Veel plezier op mijn kunstblog!

En wil je meer over mij weten en wat mij nog meer bezighoudt? Dan kun je www.marloeswackers.fhj.nl bezoeken.